Xeniaria bicornis – gatunek skorków z podrzędu Neodermaptera i rodziny Arixeniidae.
Gatunek ten opisany został w 1974 roku przez T.C. Maa na podstawie dorosłego samca i larw, odłowionych w 1923 i 1964 roku. Epitet gatunkowy bicornis oznacza „dwurogi” i nawiązuje do pary wyrostków na metapygidium.
Skorki te mają umiarkowanie spłaszczone ciało, u dorosłych osiągające 15 mm długości. Długość ciała u zmierzonych larw I stadium wynosi 8 mm, II stadium 8,5 mm, III stadium 11 mm, a IV stadium 13,5 mm. Stosunkowo krótka głowa wyposażona jest bardzo małe oczy, u samców eliptyczne. Czułki dorosłych buduje 14 członów, z których trzeci jest u samców krótszy niż piąty. Długość czułków jest mniejsza niż u X. jacobsoni. Samiec ma głaszczki szczękowe o członie czwartym dłuższym od piątego, a głaszczki wargowe krótsze i grubsze niż u X. jacobsoni. Śródpiersie u dorosłych ma 3,8 mm szerokości. Dziewiąty sternit odwłoka samca jest tak długi jak manubrium. Dorosłe samce mają metapygidium o tylnej krawędzi wyposażonej w parę silnych, trójkątnych wyrostków, a pygidium na tylnej krawędzi równomiernie wklęśnięte. Larwy I i II stadium mają na spodzie nasadowej części pygidium około 12 silnych szczecin w dwóch nieregularnych rządkach, a III i IV stadium szczyt pygidium nieodgięty ku górze.