Arixenia camura – gatunek skorków z podrzędu Neodermaptera i rodziny Arixeniidae.

Gatunek ten opisany został w 1974 roku przez T.C. Maa. Epitet gatunkowy camura oznacza w łacinie „zakrzywiona do wewnątrz” i nawiązuje do kształtu przysadek odwłokowych samca.

Skorki te mają silnie spłaszczone ciało, u dorosłych samic osiągające od 18 do 21 mm, a u dorosłych samców 18 mm długości. Długość ciała u zmierzonych larw I stadium wynosi 7–9 mm, II stadium 12 mm, III stadium 12–15 mm, a IV stadium 17–22 mm. Stosunkowo długa głowa wyposażona jest w eliptycznego kształtu oczy. Samice mają czułki nieco dłuższe niż w przypadku pokrewnej A. esau. U dorosłych samic górna krawędź epimerytów śródtułowia () jest lekko wklęsła. Śródpiersie u dorosłych samców ma 4,2 mm szerokości, a u dorosłych samic od 4,4 do 4,9 mm szerokości. Spodnia strona pygidium jest u dorosłych samic na całej powierzchni porośnięta szczecinkami. Ósmy sternit odwłoka samców różni się od siódmego tylko mniejszą długością, zaś krótszy niż szeroki sternit dziewiąty ma szeroki i niezmodyfikowany płat tylno-środkowy oraz ścięte i niewystające ku tyłowi płaty tylno-boczne. Przysadki odwłokowe samca są pośrodku mocno poszerzone i w części wierzchołkowej silnie, hakowato zakrzywione. Larwy wyróżniają się od A.