Iwan Andriejewicz Żabriew (ros. Иван Андреевич Жабрев, ur. 1898 w Ustiużnej, zm. 22 lutego 1939) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, major bezpieczeństwa państwowego.
Życiorys Urodził się w rodzinie robotnika-metalowca. W 1916 skończył szkołę w Ustiużnej, następnie kursy telegrafistów, później pracował jako telegrafista, potem został pracownikiem okręgowej łączności w Czerepowcu. Od września 1918 do września 1919 kierował wydziałem gubernialnego oddziału poczt i telegrafu w Czerepowcu, od października 1919 do maja 1920 służył w Armii Czerwonej, od maja 1920 pracował w Czeka jako pełnomocnik i od września 1920 sekretarz biura politycznego powiatowej Czeki w Ustiużnej. Od sierpnia 1918 należał do RKP(b), 1918-1923 był też członkiem Komsomołu. W maju 1921 został pełnomocnikiem gubernialnej Czeki w Czerepowcu, 20 października 1921 został przeniesiony do Nowonikołajewska (obecnie Nowosybirsk) jako pełnomocnik wydziału specjalnego gubernialnej Czeki i p.o. zastępcy przewodniczącego gubernialnej Czeki, od 15 listopada 1921 do lutego 1922 kierował tam wydziałem agentury Czeki, następnie został szefem wydziału specjalnego gubernialnej Czeki w Nowonikołajewsku.