w walkach o Budy Augustowskie 14 stycznia 1945 jego bateria zadała duże straty przeciwnikowi. 16 stycznia 1945 jako kapitan brał udział w walkach o Białobrzegi. 8 lutego 1945 w walkach na przyczółku kostrzyńskim został ponownie ciężko ranny, przez kilka następnych miesięcy leczył się w szpitalach. W październiku 1945 został dowódcą dywizjonu artylerii, od grudnia 1946 był zastępcą dowódcy dywizjonu artylerii w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, w 1949 ukończył wyższą oficerską szkołę artylerii w Leningradzie, później służył w Nadwołżańskim Okręgu Wojskowym jako dowódca dywizjonu artylerii. W 1956 ukończył centralne artyleryjskie kursy doskonalenia kadry oficerskiej i został oficerem, a w październiku 1957 starszym oficerem Wydziału Przysposobienia Bojowego w sztabie Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego, w 1961 ukończył wyższe kursy akademickie przy Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego i został zastępcą dowódcy pułku artylerii w Turkiestańskim Okręgu Wojskowym (10 lipca 1962 otrzymał stopień pułkownika), od stycznia 1968 do czerwca 1970 był naczelnikiem wojsk rakietowych i artylerii dywizji w tym okręgu, następnie został zwolniony do rezerwy z powodu choroby.