Mord na rodzinie Lubkiewiczów – zbrodnia na trzech osobach narodowości polskiej – Leonie Lubkiewiczu, Mariannie Lubkiewicz, Stefanie Lubkiewiczu – dokonana 13 stycznia 1943 roku przez okupantów niemieckich we wsi Sadowne w obecnym powiecie węgrowskim.
Wstęp Żydzi przed II wojną światową stanowili ok. 40% mieszkańców gminy Sadowne. W 1938 r. w Sadownem mieszkało 265 Żydów, zaś w chwili wybuchu drugiej wojny światowej – 380. W trakcie wojny Żydzi zostali przymusowo przesiedleni do getta w Stoczku. W 1941 r. wymordowano większość z nich. Ci, którzy przeżyli, uciekli na wschód lub ukrywali się w okolicznych lasach.
1 września 1941 władze okupacyjne utworzyły obóz pracy Treblinka I, który przeznaczony był dla osób łamiących zarządzenia niemieckie. Trafiali tu głównie mieszkańcy okolicznych wsi. Przykładowe przyczyny osadzenia w obozie to niewywiązanie się z kontyngentu, podejrzenie o przechowywanie Żydów, niestawienie się do pracy. Obóz istniał do 23 lipca 1944 roku. Zginęło w nim ok. 10 tys. Polaków i Żydów z ok. 20 tys. osadzonych. Śmiertelność wynosiła więc około 50%. 23 lipca 1942 roku założono obóz zagłady Treblinka II dla ludności żydowskiej i romskiej. Do 19 sierpnia 1943, czyli do likwidacji obozu, Niemcy zamordowali w komorach gazowych ok. 900 tys.