Od 1922 pracował w Łodzi przy ul. Nawrot 92, w Zakładzie dla Dzieci Moralnie Zaniedbanych (polskich i żydowskich), w której bezskutecznie próbował wprowadzać nowatorskie metody pracy (został kierownikiem tej placówki). Z uwagi na brak zrozumienia jego metod przez władze miasta, złożył rezygnację i ponownie pojechał do Wilna, celem kontynuacji studiów, które jednak ponownie przerwał i wrócił do Łodzi. Kierował Miejskim Domem Wychowawczym. Wchodził w konflikty z władzami miejskimi odnośnie do kształcenia dzieci proletariackich. W 1926 wystąpił z harcerstwa. Od 1925 do 1928 pracował w bibliotekach oświatowych. Od 1929 do 1930 kierował V Miejskim Domem Wychowawczym w Łodzi. Od 1930 studiował na Wolnej Wszechnicy Polskiej (Studium Pracy Społeczno-Oświatowej). Studia ukończył w 1939 (praca Kryteria działalności instytucji społecznych). Od 1934 mieszkał w Warszawie (pracował w Instytucie Spraw Społecznych). Za lewicowe poglądy został usunięty ze Centralnego Związku Osadników Wojskowych. Od 1939 kierował ośrodkami opiekuńczymi w Warszawie.