Przedstawicieli Hemimerus znajdowano na skórze wielkoszczurów leśnych i różnych podgatunkach wielkoszczura gambijskiego, często w dużych ilościach: raz pozyskano około setki osobników z jednego wielkoszczura, innym razem około 250 osobników z 8 wielkoszczurów. Ich relację określa się w literaturze jako pasożytnictwo zewnętrzne lub komensalizm. Nie jest jasne, czy skorki żerują na naskórku gryzoni, czy na występujących na nim grzybach, czy może na jednym i drugim. Ponadto przedstawiciele tego rodzaju znajdowani byli sporadycznie także poza ciałami gospodarzy, np. pod butwiejącym drewnem i na nogach świni. Przedstawicieli rodzaju Araeomerus znajdowano na ciele Beamys hindei oraz w komorach z zapasami jedzenia, znajdujących się w norach Beamys major. Przypuszcza się, że występują w mniejszych zagęszczeniach niż Hemimerus, a w ich diecie większy jest udział materii organicznej. Możliwe, że przedstawiciele Hemimeridae związani są również z trzecim rodzajem wielkoszczurów: torbomyszą (Saccostomus), jednak dotychczas ich nań nie stwierdzono.