Brał udział w bitwie pod Moskwą i Stalingradem, obronie Krymu, bitwie pod Kurskiem, operacji biełgorodzko-charkowskiej, wschodniopruskiej i berlińskiej. Jako dowódca eskadry 3 gwardyjskiego pułku lotnictwa dalekiego zasięgu 53 Dywizji Lotnictwa Dalekiego Zasięgu 5 Korpusu Lotnictwa Dalekiego Zasięgu w stopniu majora wykonał 182 loty bojowe, bombardując obiekty na głębokich tyłach wroga i dostarczając wojsku zapasy i sprzęt. Po wojnie był pilotem-inspektorem ds. techniku pilotażu lotnictwa bombowego w Północnej Grupie Wojsk stacjonującej w Polsce, 1946–1948 pilotem-inspektorem ds. techniki pilotażu korpusu Lotnictwa Dalekiego Zasięgu, 1948–1950 dowódcą pułku bombowców ciężkich (od 1949 w stopniu pułkownika), 1950–1953 starszym lotnikiem-inspektorem ds. samolotów Tu-4 w grupie inspektorów przy Głównym Dowództwie Sił Powietrznych, potem starszym lotnikiem-inspektorem Zarządu Przysposobienia Bojowego Lotnictwa Dalekiego Zasięgu, w marcu 1960 zakończył służbę wojskową.