techniki pilotażu 266/8 Gwardyjskiej Dywizji Lotnictwa Szturmowego, walcząc na 2 (styczeń-lipiec 1944) i 1 Froncie Ukraińskim (lipiec 1944-maj 1945). Brał udział w operacji korsuń-szewczenkowskiej, humańsko-botoszańskiej, lwowsko-sandomierskiej, sandomiersko-śląskiej, dolnośląskiej, berlińskiej i praskiej, wykonując 9 lotów bojowych szturmowcem Ił-2. Po wojnie do maja 1946 był inspektorem ds. techniki pilotażu 8 Gwardyjskiej Dywizji Lotnictwa Szturmowego w Centralnej Grupie Wojsk w Austrii, w listopadzie 1946 został zwolniony do rezerwy w stopniu majora. W 1949 był instruktorem w miejskim aeroklubie w Moskwie, w 1950 ukończył kursy lotnictwa cywilnego w Rostowie nad Donem i 1950-1952 pracował jako drugi pilot w Truście Aerogeologicznym Ministerstwa Geologii ZSRR, a 1952-1956 w Głównym Zarządzie Lotnictwa Cywilnego. Później pracował m.in.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stiepan Gajdarienko · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.