Proces dowodzenia – powtarzający się informacyjno-decyzyjny cykl działań ukierunkowany na przygotowanie i użycie podległych wojsk. Polega on na nieustannym zbieraniu i opracowywaniu informacji oraz przetwarzaniu ich w odpowiednie decyzje, które w postaci zadań przekazywane są wykonawcom. Składa się z powtarzalnych faz, etapów i czynności. Jest jednym z trzech komponentów systemu dowodzenia siłami zbrojnymi. To całokształt działań realizowanych przez organa dowodzenia w celu podjęcia decyzji, opracowania i postawienia zadań podwładnym i nadzorowania ich wykonania. Jest to proces, który realizuje dowódca, jego sztab i podwładni dowódcy, aby zaplanować, kierować, koordynować i nadzorować wykonanie zadań.
Narodowy proces dowodzenia (Siły Zbrojne RP) 300px|right W narodowym procesie dowodzenia występuje wiele faz, etapów i czynności realizowanych na wszystkich szczeblach dowodzenia. Wyróżnione zostały cztery fazy: Faza I – ustalanie położenia. Ustalenie położenia jest procesem ciągłym. Charakteryzuje się pozyskiwaniem, gromadzeniem, porządkowaniem, przechowywaniem, wartościowaniem, porównywaniem i zobrazowaniem wszelkiego rodzaju informacji dotyczących wojsk własnych, przeciwnika oraz warunków prowadzenia działań. Ma dać dowódcy odpowiedź na pytania dotyczące warunków, w jakich realizowane będzie nowe zadanie.