Ilość członków KTW oscylowała w tym okresie wokół 100.
W czasie I wojny światowej działalność klubu nie była prowadzona, a wojna doprowadziła do zniszczenia całego taboru wioślarskiego - poza dwoma łodziami ukrytymi przez członków.
Okres dwudziestolecia międzywojennego Okres po odzyskaniu przez Polskę niepodległości po I wojnie, to czas świetności Towarzystwa. Już w grudniu 1919 roku KTW, wraz z dwunastoma innymi polskimi klubami, założyło Polski Związek Towarzystw Wioślarskich. W roku 1922 klub formalnie wykupił od miasta Konin użytkowany przez siebie teren przy ul. Piwnej i sukcesywnie dokupywał brakujący sprzęt wioślarski. Towarzystwo przejęło w wyniku fuzji powstałe w 1916 roku Towarzystwo Sportowe "Unia". W następstwie tego, przez jakiś czas działy w ramach KTW sekcje piłki nożnej oraz lekkoatletyki.
W roku 1924 liczba członków klubu przekroczyła 200. Dużą popularnością cieszyły się okolicznościowe bale organizowane przez Towarzystwo. Członkowie KTW uczestniczyli w wycieczkach i spływach na trasach nawet do 500 km.
W roku 1931 odbyło się poświęcenie nowego budynku Towarzystwa, obok którego wybudowano kort tenisowy i hangary na łodzie. Do klubu należeli przedstawiciele wszystkich w zasadzie grup społeczno-zawodowych.