Czerwone Skałki () – grupa granitowych skałek w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Zachodnich, w Górach Izerskich, na Wysokim Grzbiecie, na wysokości 952 m n.p.m. Do 1945 roku stanowiły pomnik przyrody nieożywionej.
Położenie Skałki zlokalizowane są w Sudetach Zachodnich, w środkowo-wschodniej części Gór Izerskich, w południowej części Wysokiego Grzbietu, między Jakuszycami, a Szklarską Porębą, nad doliną rzeki Kamienna.
Charakterystyka Skałki znajdują się na obszarze o powierzchni ponad 5 ha, a formacje skalne osiągają wymiary od kilku do kilkunastu metrów wysokości i szerokości. Na obszarze, na którym znajdują się skałki, znajduje się wiele schronisk skalnych, które utworzyły się na skutek wietrzenia selektywnego, typowego dla znajdującego się tutaj granitu, a także procesów denudacyjnych, które przyczyniły się do usunięcia powstałej zwietrzeliny skalnej, co nadało tym skałkom obecny kształt. Na utworzenie się na tym obszarze niektórych schronisk skalnych ma również wpływ nachylenie stoku, które sprzyja przewracaniu się pojedynczych bloków skalnych.