Na podstawie badania szczątków ustalono, że umieszczone w wydłużonej głowie krótkie, stosunkowo tępe zęby sugerują dietę opartą na stawonogach o twardych pancerzach. Podobnym uzębieniem dysponują: żerujący głównie na stawonogach Symphimus oraz polujący na pająki i pareczniki przedstawiciele plemienia Sonorini. Z kolei grzbietowa strona ciała o jednolicie brązowej barwie, dość płaskie łuski grzbietowe i oczy o okrągłych źrenicach wskazują na przystosowanie do słabego oświetlenia, co sugeruje życie pod ziemią i aktywność na powierzchni jedynie nocą. Gatunek prawdopodobnie nie jest jadowity. Jego cechami charakterystycznymi są trzy rzędy czworokątnych, przechodzących w trójkątne, plam na spodzie ciała, ciągnących się przez całą jego długość oraz półprącie bez kolców, które odróżnia go od wszystkich znanych przedstawicieli połozowatych z zachodniej półkuli. Długość ciała znanego osobnika wynosiła 258 mm, w tym 36 mm długości ogona.

Do czasu opisania holotypu nie znaleziono innych egzemplarzy tego gatunku, zarówno żywych jak i w zbiorach muzealnych pomimo kilkunastu wypraw organizowanych w miejsce znalezienia pierwszego okazu, w związku z czym brak informacji na temat zachowania, trybu życia i rozmnażania.

Przypisy

Kategoria:Połozowate Kategoria:Gady Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2018 roku