We wrześniu 1939 roku jako podporucznik rezerwy brał udział w kampanii wrześniowej, gdzie został wzięty do niewoli, i w latach 1939–1945 przebywał w oflagach II B Arnswalde i II C Woldenberg. Podczas pobytu w obozach brał udział w konspiracji: Organizacji Komunistycznej, Sekcji Spółdzielczej i Sekcji Kultury Wsi i Kola Nauczycielskiego.
Po powrocie do kraju wstąpił do Wojska Polskiego, gdzie w latach 1945–1947 był oficerem polityczno-wychowawczym w Warszawskim Okręgu Wojskowym. W 1945 roku wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej.
W 1947 roku został zdemobilizowany z wojska i powołany na stanowisko kuratora oświaty w Okręgu Szkolnym Rzeszowskim, które to stanowisko zajmował do 1950 roku.
W 1950 roku powrócił do Kielc, gdzie w latach 1950–1956 pracował jako nauczyciel w liceum pedagogicznym Wychowawczyń Przedszkoli. W latach 1956–1959 był kierownikiem Oddziału Kształcenia Nauczycieli w Wojewódzkim Oddziale Oświaty. W latach 1959–1970 był wykładowcą w Studium Nauczycielskim w Kielcach. Na Wydziale Pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego, pod kierunkiem prof. dra Łukasza Kurdybachy uzyskał magisterium na podstawie rozprawy na temat „Kształcenie nauczycieli w pracach Komisji Edukacji Narodowej”.