Odwołany z frontu, od lipca do listopada 1943 dowodził Siłami Powietrznymi Stalingradzkiego Okręgu Wojskowego, później do kwietnia 1946 Siłami Powietrznymi Kijowskiego Okręgu Wojskowego, 1 marca 1946 został mianowany generałem porucznikiem lotnictwa, w kwietniu 1949 ukończył Wyższą Akademię Wojskową im. Woroszyłowa i w sierpniu 1949 wyznaczony dowódcą Sił Powietrznych Uralskiego Okręgu Wojskowego. Od grudnia 1952 do grudnia 1953 był szefem Zarządu Przysposobienia Bojowego-pomocnikiem dowódcy Sił Powietrznych Dalekowschodniego Okręgu Wojskowego ds. przysposobienia bojowego, a później ds. przysposobienia bojowego i obrony przeciwlotniczej, w kwietniu 1956 zwolniono go do rezerwy.
Odznaczenia Bohater Związku Radzieckiego (28 października 1937) Order Lenina (dwukrotnie, w tym 28 października 1937) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie, 2 września 1937, 2 marca 1938 i 1948) Order Kutuzowa II klasy (8 lutego 1943) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (dwukrotnie, 1945 i 11 marca 1985) Order Czerwonej Gwiazdy (1944) Medal „Za obronę Odessy” Medal „Za obronę Stalingradu” Medal „Za obronę Kaukazu” I inne.
Bibliografia Ерёменко Иван Трофимович (ros.) Biogram na stronie warheroes.ru [dostęp 2019-011-09]