sectile również okazał się nie należeć do rodzaju Laasbium, jednak jego niekompletność nie pozwoliła na klasyfikację rodzajową, stąd Chatzimanolis i Engel uznali jego rodzaj za incertae sedis.
Owad ten miał głowę wyposażoną w czułki zbudowane z co najmniej 11 członów i przynajmniej tak długie jak pokrywy (tegminy). Prawie kwadratowe w zarysie przedplecze cechowały wypukłe brzegi boczne. Pokrywy były dwukrotnie dłuższe niż szerokie i półtora raza szersze od przedplecza. Przednia para odnóży miała maczugowate biodra, natomiast tylna zaopatrzona była w trójczłonowe stopy. Dwukrotnie dłuższy od pokryw, walcowaty w kształcie odwłok miał prawie równoległe boki. Długość ostatniego z jego tergitów była równa lub nieco mniejsza niż tergitu przedostatniego, a szerokość mniejsza niż rzeczonego. Kształt ostatniego tergitu był poprzeczny a jego powierzchnia pozbawiona guzków. Stosunkowo szerokie u nasady przysadki odwłokowe nie były szeroko rozstawione.
Przypisy
Kategoria:Skorki Kategoria:Stawonogi eocenu Kategoria:Stawonogi oligocenu Kategoria:Wymarłe owady Kategoria:Wymarłe zwierzęta Ameryki Północnej Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1900 roku