thumb|Nagrobek Ludwika Kubali Ludwik Kubala (ur. 9 września 1838 w Kamienicy, zm. 30 września 1918 we Lwowie) – polski historyk, nauczyciel.
Życiorys Urodził się 9 września 1838 w Kamienicy. Był synem Wilheminy z domu Ciackiej (po drugim mężu Łuczkiewicz) i Ludwika, od 1838 właściciela majątku w Łukowicy Łapczyńskiej. Tam spędził dzieciństwo i wczesną młodość.
Do szkoły powszechnej uczęszczał w Starym Sączu. W latach 1849-1855 kształcił się w C.K. Gimnazjum w Nowym Sączu. Klasę VIII ukoczył w Gimnazjum św. Anny w Krakowie, gdzie w 1857 zdał egzamin dojrzałości. W roku 1857/1858 studiował prawo na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1859 do 1861 kształcił się na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Wiedeńskiego. Po powrocie do Krakowa kontynuował studia na Wydziale Filozoficznym UJ od 1861 do 1864.
Brał udział w pracach organizacyjnych powstania styczniowego. Był szefem policji powstaniowej w Krakowie, za co uwięziono go na dwa lata w więzieniu w Josephstadt (15 grudnia 1863 – 18 listopada 1865). W 1863 wydał broszurę Uwagi przez Pewnego, w której krytykował Rząd NarodowyFranciszka Ramotowska, Tajemne państwo polskie, t. I, Warszawa 1999, s. 433..