W 1221 Sighvatsson wraz ze swoimi ludźmi przebywał w miasteczku na wyspie Málmey, gdzie został zamordowany przez zwolenników Guðmundura. Biskup uciekł na wyspę Grímsey, gdzie został pojmany i wysłany do arcybiskupa Norwegii. Ten nie wiedząc co uczynić z problematycznym duchowym wysłał list do papieża Honoriusza III. Z zachowanej odpowiedzi zachował się fragment brzmiący po islandzku „Vilji hann víkja, þá víki hann“ (Jeśli chce odejść, niech odejdzie), co zostało odczytane jako życzenie ustąpienia Guðmundura ze stanowiska, ale papież nie chciał go do tego zmusić.
Powrót do kraju i śmierć thumb|200px|right|Pomnik biskupa w Hólarze W 1226 roku powrócił na Islandię, ale nie odegrał już żadnej istotnej roli. W ostatnich latach życia zaczął stopniowo ślepnąć i szukając spokoju, osiadł na stałe w Hólarze, gdzie zmarł w 1237 roku w wieku 76 lat.
Kult Po śmierci Guðmundura jego konflikty z wodzami szybko zniknęły z pamięci mieszkańców wyspy, a do dziś jest zapamiętany przez pryzmat wielkiej pobożności, szczodrości, a także jako sprawca cudownych uzdrowień. Jest uważany za narodowego świętego Islandii, choć Kościół Katolicki nie uznał jego świętości do dziś.