Oba te prototypy stały się podstawą do budowy kolejnych samolotów tej wytwórni.
Użycie w lotnictwie Prototypowy samolot Ae.C.1 był wykorzystywany tylko do testów w wytwórni. Natomiast Ae.C.1 Prototipo został wycielony do lotnictwa argentyńskiego, gdzie w eskadrze Sol de Mayo był użytkowany do lat czterdziestych jako samolot treningowy.
Opis techniczny Samolot Ae.C.1 był dolnopłatem o konstrukcji mieszanej, kadłub miał konstrukcję metalową, natomiast płaty i usterzenie miało konstrukcję drewnianą. W wersji cywilnej samolot miał kabinę całkowicie zakrytą, mieszczącą pilota i dwóch pasażerów, w wersji wojskowej kabina była odkryta, z miejscem tylko dla pilota. Napęd stanowił silnik Armstrong Siddeley Mongoose, gwiazdowy, 5-cylindrowy, chłodzony powietrzem. Zbiorniki paliwa umieszczone były w skrzydłach, w wersji wojskowej dodatkowo umieszczono zbiornik paliwa pod kabiną pilota.
Bibliografia
Kategoria:Argentyńskie samoloty szkolno-treningowe Kategoria:Argentyńskie samoloty wojskowe Kategoria:Samoloty FMA Kategoria:Samoloty turystyczne Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019 Kategoria:Samoloty z napędem śmigłowym