W wyniku długotrwałej obserwacji dzieci z uszkodzeniem mózgu, a jak podaje twórca metody również ich zdrowego rodzeństwa metoda Domana została przekształcona w metodę wspomagania rozwoju dzieci zdrowych od urodzenia w celu wykorzystania ich pełnego potencjału. Metoda Domana zakłada naukę przez zabawę, poprzez stymulację motoryczną oraz sensoryczną.
Metoda Domana skierowana do dzieci zdrowych obejmuje program rozwoju motorycznego (ruchowego) program nauki czytania (pochodną na gruncie języka polskiego jest czytanie globalne) program nauki liczenia (matematyka intuicyjna) program doskonalenia pamięci i wiedzy encyklopedycznej (bity inteligencji)
Krytyka Już w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku, środowisko naukowe uznało metodę (oraz teorię na której się opiera) za bezwartościowe. Nie ma badań, które potwierdzałyby prawdziwość koncepcji specyficznej organizacji neurologicznej u dzieci z problemami rozwojowymi, zgodnej z teorią Domana. Główne założenia terapii opierają się luźno na teorii rekapitulacji, która ma obecnie znaczenie historyczne. Nie potwierdzono skuteczności tej metody w praktyce. Podobnie, brak dowodów na to, by ćwiczenia manualne lub oddechowe, proponowane przez metodę, wpływały na budowę mózgu.