W 2015 ukazał się przekład pochodzących z lat 60. XVII raportów Johannesa Pretoriusa dotyczących jego pobytu na Mauritiusie. Opisał papugi maurytyjskie jako „nadzwyczajnie piękne”. Hume ponownie zinterpretował opis Hoffmana dochodząc do wniosku, że papugi maurytyjskie mogły być jaskrawo upierzone z czerwonym tułowiem, niebieską głową i czerwonym dziobem. Ilustrację do jego pracy zawierającą takie przedstawienie papug maurytyjskich wykonała Ria Winters. Być może pióra wykazywały się opalizacją, co dawało wrażenie występowania większej ilości barw pod odpowiednim kątem. Sugerowano też dymorfizm płciowy przejawiający się, obok rozmiaru, w upierzeniu – to wyjaśniałoby nieścisłości w dawnych opisach.

Ekologia i zachowanie thumb|Szkic Thomasa Herberta z 1634 ukazujący papugę maurytyjską, chruścielowca rdzawego i dronta dodo Johannes Pretorius (przebywający na Mauritiusie od 1666 do 1669) trzymał w niewoli różne współcześnie wymarłe ptaki. O papugach maurytyjskich napisał, że są rzadkie i nielotne, mają „zły charakter” i w niewoli odmawiają jedzenia, w jej obliczu wybierając śmierć.