Walki pod Jakacią – wrześniowe boje oddziałów Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew” w czasie wykonywania przez nią zwrotu zaczepnego.
Dowódca Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew” gen. bryg. Czesław Młot-Fijałkowski przed ostatecznym wycofaniem się za Bug postanowił wykonać „zwrot zaczepny”. Akcja przewidziana jako działania ofensywne na szczeblu operacyjnym stała się jedynie taktyczną formą osłony odwrotu. Działania 71 pułku piechoty oraz Suwalskiej Brygady Kawalerii w rejonie Jakaci były akcjami przeprowadzonymi bez wspólnego dowództwa. Mimo braku współdziałania, akcje zaczepne polskich oddziałów przyniosły dość znaczny sukces. Niemcy wycofali się w nieładzie na południowy brzeg rzeki Ruż, tracąc dużo uzbrojenia, ludzi i sprzętu.
Sytuacja w Samodzielnej Grupie Operacyjnej „Narew” Rano 9 września 1939 do sztabu Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew” trafił rozkaz Naczelnego Wodza podpisany z up. przez płk. dypl. Józefa Jaklicza. Rozkaz w swojej treści nakazywał jak najdłuższą obronę na linii Narwi i Bugu, a w dalszej części mówił o wykonaniu „szybkiego odwrotu”. Brak jasno wytyczonego celu działania doprowadził do rozbieżnych ocen. Początkowo dowódca SGO „Narew” gen. bryg. Czesław Młot-Fijałkowski podjął decyzję odskoku do rejonu Biała Podlaska – Brześć. Wydano pierwsze rozkazy. Kilka godzin później gen.