Fido (ur. 1941, zm. 9 czerwca 1958) – włoski pies, który zwrócił uwagę opinii publicznej w 1943 r. z powodu demonstracji niezachwianej lojalności wobec swojego zmarłego pana. Fido był opisany w wielu włoskich i międzynarodowych czasopismach i gazetach, pojawiał się w kronikach filmowych w całych Włoszech i został obdarzony wieloma honorami, w tym posągiem publicznym wzniesionym na jego cześć.
Wczesne życie Fido najprawdopodobniej urodził się jesienią 1941 roku jako niezależny pies uliczny w Luco di Mugello, małej miejscowości w gminie Borgo San Lorenzo, w toskańskiej prowincji Florencja, Włochy. Pewnej nocy w listopadzie 1941 r. robotnik wykonujący ceglane piece w Borgo San Lorenzo zwany Carlo Soriani, w drodze do domu z przystanku autobusowego, znalazł psa rannego w przydrożnym rowie. Nie wiedząc, do kogo należał, Soriani zabrał go do domu i przywrócił do zdrowia. Soriani i jego żona postanowili zaadoptować psa, nazywając go Fido („wierny”, z łacińskiego fidus).