Krytyk sztuki Margherita Sarfatti wspominała w 1917 roku, iż Boccioni namalował swe płótno z niekonwencjonalnym luminizmem, nie w sztywnej formie włoskiego dywizjonizmu, lecz w formie żywej i elastycznej, złożonej z plastycznej emocji.
Obraz Trzy kobiety to jedno z ostatnich „dywizjonistycznych” dziel Boccioniego. Wyznacza on moment przejściowy w twórczości artysty, którego kolejny obraz, Miasto wychodzi cechować będzie eksplozja światła zmieszana z niepowstrzymanym, wirującym ruchem. Krytyk sztuki Maurizio Calvesi wyraził w 1967 roku sugestię o możliwym związku między luminizmem Boccioniego, w którym światło rozprasza się „niematerialnie jak fala na wodzie” a koncepcją Einsteina odnośnie do fizycznych właściwości światła.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Obrazy Umberta Boccioniego Kategoria:Obrazy w mediolańskich kolekcjach Kategoria:Portrety