Żołnierze nadterminowi byli pomocnikami oficera dyżurnego, podoficerami na kompanii, czy dyżurnymi stołówki, dowódcami wart czy rozprowadzającymi (co dwie godziny rozprowadzający wartowników po posterunkach).
Przepustki i dezercje Przepustki oraz samowolne oddalanie się żołnierzy OTK w Płakowicach z miejsca zakwaterowania usankcjonowane było art. 338 kk. W rzeczywistości nieobecność do 48 godzin traktowano jako oddalenie się, nieobecność do 7 dni i w niektórych przypadkach powyżej 7 dni (do 10 ukrywane przez dowódców) traktowane było, jako dezercja. W takich przypadkach dowódca wraz z uzbrojonymi żołnierzami szukali uciekiniera w jego domu rodzinnym oraz miejscowości, z której pochodził. Zatrzymanie lub samodzielny powrót żołnierza kończył się karą dowódcy plutonu czy kompanii - zazwyczaj wynoszącą 7, 14 lub 21 dni aresztu. Jeśli dezercja powtórzyła się w okresie trzech miesięcy, dowódca jednostki miał prawo, a raczej obowiązek, zgłoszenia takiego przypadku żandarmerii wojskowej (sic?).