Anna z Radomickich primo voto Działyńska secundo voto Gurowska (ur. 1724 w Inowrocławiu, zm. 17 maja 1812 w Poznaniu) – szlachcianka, dziedziczka Konarzewa, działaczka społeczna, żona Augustyna Działyńskiego, później Władysława Gurowskiego.
Pochodzenie – status społeczny rodziny Radomickich
W XVI wieku Radomiccy należeli do grupy średniozamożnej szlachty, jednak ich pozycja znacznie wzrosła, w momencie, gdy Hieronim Radomicki (1584–1652) osiągnął godność senatora. Od tej chwili potomkowie nieprzerwanie do 1736 roku zasiadali w senacie. Rosnące znaczenie tej rodziny miało też ścisły związek z polityką małżeńską, w wyniku której połączyli się m.in. z Opalińskimi, Czarnkowskimi, Sapiehami, Jabłonowskimi. Jednak właśnie w XVII wieku wygasła męska linia tego rodu.
Rodzina Rodzicami Anny byli Jan Antoni Radomicki (ok. 1690–1728) wojewoda inowrocławski, generał wielkopolski i Dorota z Broniszów (1692–1773) kasztelanka kaliska. Anna miała siostrę Franciszkę (1722-ok. 1777) oraz brata Augustyna, który żył zaledwie dwa lata (1726–1728). Jeszcze krócej żył pierwszy syn Doroty i Jana Antoniego, Jakub urodzony w 1721. Zachowana korespondencja między rodzicami Anny wskazuje na ciepłe i serdeczne relacje. Jan Antoni zmarł niespodziewanie 27 kwietnia 1728 roku w Lublinie w wieku 38 lat.