Czaik jaskiniowy (Metellina merianae) – gatunek pająka z rodziny kwadratnikowatych. Występuje w Europie oraz zachodniej i środkowej części Azji, w miejscach wilgotnych i zacienionych.
Taksonomia Gatunek ten został po raz pierwszy opisany w 1763 roku przez Giovanniego Antonia Scopoliego jako Aranea merianae. Carl Ludwig Koch przeniósł go w 1836 roku do rodzaju Meta. W rodzaju Metellina umieszczony został w 1980 roku przez .
Morfologia Samce osiągają od 4,5 do 8 mm długości ciała, zaś długość karapaksu u 10 zmierzonych okazów wynosiła od 2,94 do 4,07 mm, a szerokość od 1,26 do 1,49 mm. Samice osiągają od 5,3 do 12 mm długości ciała, zaś długość karapaksu u 51 zmierzonych wynosiła od 2,16 do 3,74 mm, a szerokość od 1,46 do 2,73 mm. Ubarwienie karapaksu jest żółtawozielone lub jasnożółtawobrązowe z czarnym lub prawie czarnym obrzeżeniem, czarnymi, nieregularnymi paskami rozchodzącymi się promieniście i czarną przepaską środkową z trójkątnym znakiem pośrodku. Szczękoczułki są rudobrązowe z czarną kropką na przedzie. Ich przednie krawędzie mają po 2 szeroko rozstawione zęby, a krawędzie tylne po 3 zęby i jeden drobny ząbek. Warga dolna ma kolor brązowy. Sternum może mieć barwę od brązowej przez ciemnobrązową po czarną. Jego tylna część wchodzi między biodra czwartej pary odnóży i ma zaokrąglony wierzchołek.