Bioaugmentacja – rodzaj technologii bioremediacji inżynieryjnej in situ - wprowadzenie dodatkowych mikroorganizmów tzw. szczepienie gleby,
W celu przyspieszenia rozkładu zanieczyszczeń stosuje się stymulacje rodzimej mikroflory poprzez wprowadzanie mikrobiologicznych szczepów charakteryzujących się wysokimi zdolnościami adaptacyjnymi, wysoka odpornością, a przede wszystkim wysoką zdolnością do przetworzenia zanieczyszczeń w skażonym środowisku.
Istotniejszym jest aby wprowadzane w ramach augmentacji mikroorganizmy były nieszkodliwe dla człowieka i samego środowiska.
Mikroorganizmy stosowane w bioaugmentacji - Mikroorganizmy beztlenowe są w stanie degradować węglowodory, takie jak benzen, etylobenzen, toluen, ksylen oraz naftalen i heksadekan
- Szczepy rodzaju Dechloromonas (β-proteobakterie) całkowicie utleniają benzen w warunkach beztlenowych, wykorzystując azotan jako akceptor elektronów
- Grzyby powodujące białą zgniliznę (Anthracophyllum discolour i Phanerochaete chrysosporium) są zdolne do degradacji pentachlorofenolu,