Zasiedla pobrzeża strumieni, rowów, rozlewisk i innych wód słodkich, a także tereny bagienne i widne lasy sosnowe, ale zawsze w pobliżu wody. Przebywa na trzcinach, turzycach, sitach i innej niskiej roślinności nadwodnej. Tam też konstruuje delikatne, koliste sieci łowne o otwartych pępkach, 12–20 promieniach, szeroko rozstawionych spiralach i pozbawione nici sygnałowych. W sieci przebywa często, zwłaszcza nocą. Zaniepokojone osobniki uciekają jednak na rośliny, gdzie rozciągają swe odnóża wzdłuż liści lub źdźbeł, co stanowi dobry kamuflaż.
Osobniki dorosłe są aktywne od marca do listopada (na północy Europy od maja do października). Dojrzałość osiągają latem. Samica wytwarza kokon jajowy barwy szarawej z czarnymi kępkami, długości około 5 mm i szerokości około 3,5 mm. Kokon przyczepiany jest do liści lub łodyg, gdzie maskuje się przypominając ptasie odchody. W kokonie zwykle jest od 40 do 50 żółtawobiałej barwy jaj, choć ich liczba może być czasem znacznie większa.
Przypisy
Kategoria:Kwadratnikowate Kategoria:Pająki Azji Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Pająki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza