prostokątna płycina z łacińskim napisem, podtrzymywana przez anioły z symbolami wiary i nadziei. Takie przedstawienie zaproponował Pampalloniemu sam Zygmunt Krasiński. Jest ono nawiązaniem do sceny matki z Orciem z Nie-Boskiej Komedii. Płaskorzeźba została zamówiona u rzeźbiarza przez Wincentego Krasińskiego, w czasie jego pobytu we Florencji. W świątyni jest umieszczone również epitafium Amelii z Bronikowskich Załuskiej (kuzynki i pierwszej miłości Zygmunta Krasińskiego), wykonane w 1899 roku przez znakomitego artystę Konstantego Laszczkę. Epitafium jest płaskorzeźbioną w białym marmurze postacią kobiety trzymającej skierowaną ku dołowi pochodnię. Bardzo ciekawa jest także rzeźba umieszczona na bocznej ścianie po prawej stronie głównego ołtarza. Wykonana została z szarego marmuru i jest epitafium synów poety, przedstawionych w scenie apoteozy krzyża. Rzeźba została wykonana przez włoskiego artystę Julesa Franceschiego. Ciekawym elementem wyposażenia wnętrza świątyni jest również ambona z XVIII wieku, przywieziona razem z ołtarzem głównym do Opinogóry Górnej po kasacji świątyni w Kodniu, zamienionego w czasie zaborów w cerkiew. W dwudziestoleciu międzywojennym ołtarz powrócił do Kodnia, z kolei ambona została do dziś w parafii w Opinogórze Górnej.