Pawieł Filippowicz Markitan (ros. Павел Филиппович Маркитан, ur. 1887 we wsi Glebki w guberni wołyńskiej, zm. 25 października 1937 w Kijowie) – radziecki polityk.
Życiorys Ukończył seminarium nauczycielskie, później do 1914 kierował dwuklasową szkołą podstawową, następnie w latach 1914–1917 służył w rosyjskiej armii i szkolił się w szkole chorążych w Czuhujewie, w 1917 został członkiem Rady Bałaszowskiej. Od 1918 należał do RKP(b), w 1919 był sekretarzem powiatowego komitetu RKP(b) w guberni saratowskiej, w latach 1919–1920 szefem Wydziału Specjalnego Czeki dywizji piechoty, a 1924–1925 sekretarzem odpowiedzialnym podolskiego gubernialnego komitetu KP(b)U. Jednocześnie od 16 maja 1924 do 6 grudnia 1925 był zastępcą członka KC KP(b)U i w 1925 instruktorem KC KP(b)U, 1925–1926 kierował Wydziałem Organizacyjno-Instruktorskim Ludowego Komisariatu Inspekcji Robotniczo-Chłopskiej Ukraińskiej SRR, od 12 grudnia 1927 do 20 listopada 1927 był członkiem Centralnej Komisji Kontrolnej KP(b)U i od 1926 do 1 lutego 1927 sekretarzem odpowiedzialnym Komitetu Okręgowego KP(b)U w Odessie, a od 29 listopada 1927 do 9 kwietnia 1929 ponownie zastępcą członka i następnie od 9 kwietnia 1929 do 30 sierpnia 1937 członkiem KC KP(b)U.