W czasie wojny działał w konspiracji pod ps. „Kuszel”. 22 marca 1944, pod zarzutem organizacji ruchu oporu, Lubliner został aresztowany i osadzony w więzieniu Pawiak. Pod koniec maja tego samego roku przewieziono go razem z grupą 859 więźniów do obozu koncentracyjnego Stutthof. Otrzymał tam numer 35.853. Po pewnym czasie został przydzielony do pracy w Niemieckich Zakładach Zbrojeniowych. Jako elektryk nadzorował montaż części do samolotu myśliwskiego Ta-152. Uczestniczył w organizacji nielegalnej twórczości artystycznej. Brał udział w występach obozowego teatrzyku, pisał wiersze i piosenki, satyry na obozową rzeczywistość. Został ewakuowany ze Stutthof w „marszu śmierci”. Doczekał wyzwolenia przez Armię Czerwoną w tymczasowym obozie ewakuacyjnym w Gęsi w marcu 1945 r.
Po wojnie wrócił do Warszawy i wraz z żoną, ze względów bezpieczeństwa, zmienił nazwisko na Ostrowski. W 1945 r. objął etat kierownika kina „Polonia”, a następnie „Atlantic”. Był również redaktorem naczelnym miesięcznika „Kinotechnik”. Wydał serię książek i artykułów o tematyce kinotechnicznej. W 1971 r. wydał swoje obozowe wspomnienia zatytułowane: Warszawiacy w Stutthofie. Zmarł 13 października 1977 r. Spoczywa na Cmentarzu Bródnowskim (kw.