Alojzy Winiarz (ur. 1868 we Lwowie, zm. 20 sierpnia 1912 we LwowieSłownik historyków polskich, wyd. Wiedza Powszechna, Warszawa 1994, s. 557 (biogram autorstwa Lecha Krzywiaka)) – polski prawnik, historyk.

thumb|240px|Miejsce pochowku Alojzy Winiarza w grobowcu Padewskich Życiorys Był absolwentem studiów prawniczych na Uniwersytecie Lwowskim, uczniem Oswalda Balzera, w 1890 uzyskał stopień doktora praw. Następnie kontynuował studia historyczne w Berlinie i Wiedniu. W 1896 uczestniczył w tzw. Ekspedycji Rzymskiej Akademii Umiejętności. Habilitował się w 1897 na podstawie pracy Rzecz o zwodzie zwyczajów prawnych mazowieckich układu Wawrzyńca z Prażmowa, w latach 1897-1901 pracował jako adiunkt w Archiwum Akt Grodzkich i Ziemskich we Lwowie. Od 1901 był sekretarzem Uniwersytetu Lwowskiego. Pełniąc to stanowisko w styczniu 1907 został ranny w głowę podczas ataku studentów narodowości rusińskiej (hajdamaków) na uczelnię. Zamieszkiwał przy ulicy Mochnackiego we Lwowie, gdzie następnie zgromadzili się licznie polscy studenci w manifestacji wspierającej rannego Winiarza.