Najczęściej wyróżniane metody remediacji: fizyczne – ekstrakcja, sortowanie, elektrooczyszczanie, chemiczne – odmywanie, dehalogenacja, hydroliza, stabilizacja (solidyfikacja, sorpcja), elektrochemiczne, termiczne – odparowanie (desorpcja termiczna), zeszklenie, spalanie, biologiczne – bioremediacja, fitoremediacja, entomoremediacja.
Do biologicznych metod remediacji w roli remediatorów wykorzystywane są organizmy o zwiększonych możliwościach pobierania niepożądanych substancji z gleby, osadów lub zanieczyszczeń: rośliny (np. zawciąg pospolity), mikroorganizmy (bakterie, archeony i grzyby) lub owady (np. Hermetia illucens) wraz z towarzyszącymi mikroorganizmami.
W zależności od miejsca przeprowadzania procesów remediacji gruntu wyróżnia się metody: in situ – prowadzenie procesu remediacji w miejscu występowania zanieczyszczenia, bez konieczności przemieszczania gruntu, ex situ – wymianę skażonego gruntu i dalsze zagospodarowanie powstałego odpadu poza terenem jego wytworzenia.
Przypisy Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw. .
Kategoria:Zanieczyszczenie środowiska