Inne grupy żywią się osłonkami, pąklami lub ukwiałami.
Nagoskrzelny zamieszkujący powierzchnię, Glaucus atlanticus, jest wyspecjalizowanym drapieżnikiem meduz, takim jak żeglarz portugalski. Drapieżny mięczak zasysa powietrze do żołądka, aby utrzymać się na powierzchni i przy użyciu swojej muskularnej stopy przylega do powierzchniowej błony. Jeśli znajdzie małą ofiarę, Glaucus po prostu otacza ją swymi wielkimi ustami, ale jeśli ofiara jest większa, mięczak odgryza macki, które zawierają najsilniejsze parzydełka. Podobnie jak wiele podobnych, Glaucus nie trawi parzydełek; zamiast tego używa ich, by się obronić, przepuszczając je z jelit do powierzchni jego skóryPiper, Ross 2007. Extraordinary animals: an encyclopedia of curious and unusual animals. Greenwood Press..
Kolory i obrona mały|Edmundsella pedata z Timoru Wschodniego Wśród tej grupy można znaleźć najbardziej kolorowe stworzenia na ziemi. W trakcie ewolucji ślimaki morskie straciły swoją skorupę i rozwinęły inne mechanizmy obronne. Ich anatomia może przypominać fakturę i kolor otaczających roślin, nadając im kamuflaż. Wiele z nich ma intensywną i jasną kolorystykę, służącą jako zabarwienie ostrzegawcze.