SPEAR thumb|left|300px|SPEAR z rozłożonymi skrzydłami Do walki o kontrakt na realizację projektu Spear Capability 3 stanęło dwóch producentów, amerykański Raytheon z naprowadzaną bombą szybującą Small Diameter Bomb II (GBU-53/B StormBreaker) oraz europejski MBDA z będącym w fazie projektu pociskiem Spear. Zasadnicza różnica pomiędzy obydwiema ofertami polegała na tym, iż europejski pocisk posiadał napęd, charakteryzował się tym samym większym zasięgiem, prędkością. Bardziej elastycznym użyciem na polu walki. Z drugiej jednak strony był bardziej kosztowny, miał dwukrotnie mniejszą głowicę bojową od swojego amerykańskiego konkurenta oraz większą sygnaturę termiczną. Raytheon z kolei podkreślał fakt, iż bomba jest w ostatniej fazie prób, co czyni cały projekt mniej ryzykownym w realizacji a tym samym mniej kosztownym. Mniejszy koszt jednostkowy pocisku, dużą głowicę bojową oraz przy braku napędu, znikomą sygnaturę cieplną.