Eberhard von der Mark (ur. 31 maja 1472 w Sedanie, zm. 27 lutego 1538 w Liège) – niderlandzki kardynał.

Życiorys Urodził się 31 maja 1572 roku w Sedanie, jako syn Roberta von der Marka i Jeanne de Marley, pochodzących z biskupstwa Liège. Studiował na Uniwersytecie Kolońskim, gdzie uzyskał licencjat z prawa kanonicznego. W młodości został kanonikiem kapituły katedralnej w Liège, a kilkanaście lat później po podróży do Rzymu – protonotariuszem apostolskim. Ludwik XII mianował go francuskim ambasadorem przy Maksymilianie I. 25 lutego 1506 roku został wybrany biskupem Liège. 13 maja przyjął święcenia kapłańskie, a cztery dni później – sakrę. Dwa lata później został także biskupem Chartres i pełnił tę funkcję do 1525 roku. Z czasem przestał sprzyjać Francji i sprzymierzył się z cesarzem, dzięki czemu w 1509 roku został księciem-biskupem Liège. Był ambasadorem Karola V we Frankfurcie, co zapewniło arcyksięciu Austrii elekcję na nowego cesarza w 1519 roku. Karol mianował go swoim doradcą, a rok później – dożywotnim administratorem apostolskim Walencji. Kapituła katedralna wybrała na arcybiskupa Gaspara Jofré de Borję, jednak Leon X nie zatwierdził tej decyzji i mianował Marka na funkcję arcybiskupa. 9 sierpnia 1521 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny San Crisogono;