thumb|240px|Karta rejestracyjna Juliana Kameckiego jako więźnia w nazistowskim obozie koncentracyjnym w Dachau 6 listopada 1939 roku został aresztowany z grupą wykładowców uczelni krakowskich przez hitlerowców w czasie Sonderaktion Krakau, więziony w Krakowie. Od listopada 1939 był więźniem obozów koncentracyjnych w: Dachau i Sachsenhausen. 6 stycznia 1941 został zwolniony. Od stycznia 1941 do lutego 1945 był robotnikiem w miejskich wodociągach oraz kierownikiem laboratorium w fabryce chemiczno-farmaceutycznej dr A. Wandera w Krakowie. W latach 1942–1944 był wykładowcą na tajnym Uniwersytecie Jagiellońskim. Po wyzwoleniu Krakowa – od lutego do sierpnia 1945 pracował na stanowisku zastępcy profesora na Uniwersytecie Jagiellońskim i w Akademii Górniczej w Krakowie.

Od 15 września do 30 grudnia 1945 był wykładowcą Politechniki Gdańskiej, pełnił funkcje organizatora i kierownika Katedry Chemii Fizycznej na Wydziale Chemicznym.

W styczniu 1946 wyjechał do Krakowa, od stycznia 1946 do kwietnia 1955 pracował w Akademii Górniczo-Hutniczej, od listopada 1946 na stanowisku profesora zwyczajnego. Od października 1947 do września 1948 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Hutniczego Akademii Górniczo-Hutniczej.