Książę przybył po elekcji do Gdańska, lecz został zmuszony do wycofania się przez wojska jego kontrkandydata, elektora saskiego Fryderyka Augusta I, którego wspierała Brandenburgia i Rosja, a finansował żydowski bankier Issachar Berend Lehmann. Pomimo wielomiesięcznych, gorliwych starań i przeprosin ze strony Bömelna, negocjacje nie przyniosły satysfakcjonującego rezultatu. W 1703 roku pertraktował ze zbliżającym się do Gdańska na czele wojsk szwedzkich generałem Magnusem Stenbockiem. W latach 1705–06 udało mu się doprowadzić do satysfakcjonującego zakończenia negocjacji z Anglią w sprawie statusu prawnego angielskich kupców w Gdańsku.
Za sprawą burmistrza Gabriela Bömelna, podczas wojny o sukcesję polską w latach 1733-1735, Gdańsk od początku stał jednoznacznie po stronie legalnie wybranego na króla Polski Stanisława Leszczyńskiego. Jego wybór uczczono uroczystościami miejskimi i dziękczynnymi modlitwami. Sasko-rosyjska agentura w Gdańsku, której przewodził burmistrz Abraham Groddeck, została unieszkodliwiona. Pomimo gróźb rezydentów Rosji i Saksonii, do miasta przybył sam król, a rezydenci zostali wypędzeni. 76-letni Gabriel Bömeln stanął na czele reaktywowanej Rady Wojennej Gdańska, przewodząc obronie miasta przed wojskami rosyjskimi i saskimi.