W styczniu 1950 r. utworzono Spójnię, którą w grudniu 1954 r. przemianowano na Spartę. Nowa formacja była wynikiem połączenia ogólnopolskich zrzeszeń sportowych – Spójni i Ogniwa, które dokonało się 19 grudnia 1954 r. na zjeździe w Warszawie. Prezesami klubu byli: Tadeusz Szulc (1950-1953) i Antoni Nosalewicz (1953-1956). Klub działał pod auspicjami Związków Zawodowych przy Państwowych Zakładach Zbożowych, a później Spółdzielni Remontowo – Budowlanej „Nowa Era”. Szeregi Spójni zasili działacze i zawodnicy LZS Gubin i Gwardii. Pierwsze spotkania piłkarskie zespół i rezerwy Spójni rozegrały w Gubinie w połowie kwietnia 1950 r. Spójnia przegrała wówczas z Budowlanymi Lubsko 0:4, a druga drużyna pokonała SPP Lubsko 4:2. Dwa miesiące później, w dniu 11 czerwca 1950 r. ZKS Spójnia zmierzyła się po raz pierwszy w wyjazdowym meczu derbowym z Gwardią Krosno Odrzańskie. Zespół gubiński zagrał w składzie: Juchacz, Śmigielski, Iczkowski, Piotkowski, Ślusarczyk, Romecki, Wesołowski, Kruk, Arciszewski, Ratajczak i bramkarz Motczuk. Mecz zakończył się rezultatem 1:1 (1:0), a bramki strzelili: Kajrys w 40 min. i Kruk w 46 min. Co ciekawe sędziował to spotkanie Krygiełko z Gubina. Według relacji dziennikarza "Gazety Lubuskiej": "Gwardia mimo niezłej gry ustępowała przeciwnikowi pod wzgl.