Rok później na mocy ustaw ze stycznia 1883 r. o wymianie monet brązowych na niklowe przystąpiono do bicia i emisji nowej serii. Proste monety nieznanego autora na awersie przedstawiały godło państwowe – dwugłowego orła, na rewersie zaś dużą liczbę oznaczającą nominał oraz inskrypcję „КРАЉЕВИНА СРБИЈА” (Kraljevina Srbija, ) i rok wybicia. Wytwarzano je z miedzioniklu (Cu75Ni) – początkowo w Wiedniu, a w kolejnym roku w Birmingham (podstawę prawną dla ponowionej emisji stanowiła ustawa z czerwca 1884 r.). Z uwagi na brak wizerunku władcy czy innych oznak dynastycznych monety o tym wzorze emitowane były także później, za panowania Piotra I Karadziordziewicia (roczniki 1904, 1912 i 1917). Wycofano je z obiegu w Królestwie Jugosławii 30 listopada 1931.
Po abdykacji Milana I w 1889 roku na tronie zasiadł jego syn Aleksander I Obrenowić. Już w rok później Skupština przyjęła ustawę umożliwiającą wprowadzenie do obiegu monet z jego wizerunkiem. Pomimo szeregu przygotowań i podejmowania emisji próbnych w latach 1890, 1892, 1894 i 1895 do faktycznego wprowadzenia do obiegu nowych monet doszło dopiero w roku 1897 (część datowanego tak nakładu powstała w roku 1898). W cesarskiej mennicy w Wiedniu wybito wówczas srebrne monety o nominałach 1 i 2 dinarów według projektu Antona Scharffa.