u samicy zakrzywione pod prawie prostym kątem, a u samca łukowato. Wewnętrzna krawędź żuwaczki samca ma dwa zęby u nasady, dalej wcięcie, a za nim część blaszkowatą z pięcioma tępymi ząbkami. Czułki ma trochę kolankowato załamane, zwieńczone czteroczłonowymi buławkami. Nierównomiernie gęsto punktowane przedplecze ma zaokrąglone i nieco karbowane brzegi boczne oraz prostą i obrzeżoną przy pomocy listewki krawędź tylną. Tarczka jest szeroka, krótka i zaokrąglona. Punktowanie na pokrywach jest silne, bardzo gęste, miejscami zlane w poprzeczne zmarszczki. Brzegi boczne pokryw są prawie równoległe, zaopatrzone w małe ząbki barkowe. Błyszczącą spodnią powierzchnię ciała porasta relatywnie gęste, przylegające owłosienie. Przednia para odnóży ma golenie z rzędem drobnych ząbków, dwoma większymi i ostrymi zębami wierzchołkowymi oraz listwą na stronie spodniej, zwieńczoną ostrym zębem.
Biologia i występowanie Cykl rozwojowy trwa 3–4 lata. Larwy żerują w przegrzybiałym drewnie. Rozwijają się w odłamanych gałęziach oraz spróchniałych pniach i pniakach drzew i krzewów: dębów, buków, grabów, lip, leszczyn, jarzębin, brzóz i osik. W związku z tym zagraża im usuwanie leżaniny w ramach gospodarki leśnej.