thumb|Nagrobek Zygmunta Rytla na cmentarzu powązkowskim Zygmunt Rytel (ur. 24 kwietnia 1880 w Równem, zm. 1 grudnia 1947 w Warszawie) – polski profesor nauk o zarządzaniu, dziekan Wydziału Organizacji Przemysłowej Wyższego Studium Nauk Społeczno-Gospodarczych w Katowicach.
Biografia Był synem Cezarego, ziemianina i inżyniera chemika oraz Józefy z Jachimowiczów. Jego młodszy brat Wacław (imię zakonne Wiator) (1883–1942) był kapucynem i działaczem Polskiego Czerwonego Krzyża, został zamordowany w obozie Dachau (KL).
Z. Rytel był dwukrotnie żonaty. Z Teresą Potopowicz miał dwie córki: Marię - zakonnicę-niepokalankę i Zofię - bibliotekarkę w Szkole Głównej Handlowej. Zaś z Elżbietą z Janowskich kolejne córki: Marię Choczyńską i Jadwigę Grębecką - architekta. Był wujem pisarza Tadeusza Dołęgi-Mostowicza.
Naukę gimnazjalną rozpoczął w Kijowie, ale w 6. klasie przeniósł się do Petersburga, gdzie ukończył szkołę średnią, a następnie wstąpił do tamtejszego Instytutu Technologicznego. W 1899 został usunięty z uczelni za udział w rozruchach studenckich; ponownie przyjęty w 1900, ukończył ją w 1904. W czasie studiów współpracował z kołami Polskiej Partii Socjalistycznej, m.in.