thumb|Oprawa koronkowa z 1754 roku w zbiorach Bibliothèque nationale Oprawa koronkowa – rodzaj oprawy powstałej w II połowie XVIII wieku. Jest to wytłaczana złotem, wąska koronka, która otacza winietę ramkową (bordiurę) od zewnętrznej strony (jeśli jednak winieta była bardzo wąska, to koronka pojawiała się również od strony wewnętrznej, ząbkami do środka). W wieku XVIII koronka była wykorzystywana przy szyciu i zdobieniu różnego rodzaju tkanin i strojów, stąd zaś przeniosła się do przemysłu introligatorskiego. Oprawa koronkowa wykonywana była z bardzo małych i delikatnych tłoków punktowanych lub konturowych. Dominującymi wzorami były ornamenty roślinne (z elementami groteski i arabeski, czyli motywem kandelabrowym) – drobne kwiatki i gałązki, liście palmy (palmetki), gwiazdy itpEncyklopedia wiedzy o książce, pod red. A. Binkermajera, B. Kocowskiego, J. Trzynadlowskiego i in., Wrocław 1971, s. 1703..