W chwili rozpoczynającej opowieść widzimy Bittori przy grobie swojego męża Txato, baskijczyka z pochodzenia, który kochał swoją rodzinę i ojczyznę. Gdy nie był w stanie wpłacić ETA żądanej kwoty, zginął jako zdrajca. Piętno wcześniejszych oskarżeń i samego wyroku objęło rodzinę mężczyzny, prowadząc do społecznego wykluczenia jej członków. Sam gest współczucia pod ich adresem stał się ryzykowny. Bittori jest zdeterminowana, aby wrócić do Guipúzcoa i ponownie zamieszkać w swoim dawnym domu. Szuka odpowiedzi, a jej celem jest zrozumienie, dlaczego została jej odebrana ukochana osoba.
Miren, matka Joxe Marí, członka ETA, który siedzi w więzieniu, również odczuwa ból i stratę, jest rozdarta między miłością do syna a odrzuceniem przemocy i konsekwencji, jakie przynosi działalność ETA.
W miarę jak akcja powieści rozwija się, czytelnik zagłębia się w historię obu rodzin, ich związki i skomplikowane relacje. Powieść porusza tematy takie jak traumy wojny, żałoby, winy, pojednania, ale także mówi o zwykłym codziennym życiu i tęsknocie za normalnością.
Poprzez wspomnienia bohaterów powieść ukazuje wielowymiarowość konfliktu baskijskiego, a także wpływ, jaki on ma na życie zwykłych ludzi.