3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 4. lokatą w korpusie oficerów sądowych. W tym czasie służył w Biurze Prawnym Szefostwa Administracji i został powołany do Komitetu Organizacyjnego Centralnej Spółdzielni WojskowejDz. Rozk. MSWojsk. Nr 18 z 2 maja 1922 roku, poz. 282.. W 1923 pełnił służbę w Wojskowym Sądzie Okręgowym Nr IX w Brześciu nad Bugiem na stanowisku sędziego śledczego do spraw szczególnej wagi. W następnym roku został przeniesiony do rezerwy. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III.
Uzyskał stopień naukowy doktora. Został docentem Wolnej Wszechnicy Polskiej, w której wykładał politykę ekonomiczną. Wykładał też przedmioty w Wyższej Szkole Dziennikarskiej w Warszawie i był członkiem zwyczajnym Towarzystwa WSD. Był redaktorem naczelnym czasopisma „Samorząd Miejski“.
Zmarł w 1944. W 2022 roku Narodowy Bank Polski wybił srebrną monetę o nominale 10 zł z jego wizerunkiem w serii "Wielcy polscy ekonomiści".
Rodzina Leon Władysław Biegeleisen był żonaty ze Stefanią z Kołakowskich, z którą miał syna Jerzego Stefana Stawińskiego (1921–2010).