W fazie bezpośredniego porażenia celu, podpocisk kierował się wskazaniami głowicy pracującej w podczerwieni. W zmodernizowanej wersji, system naprowadzania oparto na półaktywnym laserowym układzie, zapewniającym większą precyzję ataku, zwłaszcza w środowisku miejskim, minimalizując przy tym ryzyko przypadkowych strat. Bomba charakteryzowała się zasięgiem rzędu 500 - 1000 metrów. Przeprowadzone badania poligonowe zakończyły się rezultatem 70% trafień bezpośrednich, w pozostałych przypadkach, pomimo brak uderzenia bezpośrednio w cel, znalazł się on jednak w zasięgu rażenia głowicy. Bombę poddano dalszym modyfikacjom, kolejny raz modernizując układ naprowadzania, tym razem układ laserowy, wykorzystywany w końcowej fazie ataku, sprzęgając z układem GPS. Dzięki temu ponownie uległ zwiększeniu zasięg oraz pułap, z jakiego można było zrzucić bombę. Obecnie producent zaleca przedział wysokości rzędu 2440 - 3965 metrów. Układ GPS pozwolił również na programowanie trajektorii lotu bomby poprzez ustalenie, przed użyciem, punktów zwrotnych. Próby poligonowe przeprowadzone w 2007 roku z użyciem MQ-5 wykazały skuteczność przyjętych rozwiązań.