Zgodnie ustawą dnia 10 maja 1920 roku Rada Ministrów wydała Rozporządzenie w przedmiocie wprowadzenia w życie ustawy Wojskowego Postępowania Karnego dla Wspólnej Siły Zbrojnej z dnia 5 lipca 1912 roku. Jednak to rozwiązanie prawne budziło wiele kontrowersji. Przepisy zawarte w rozporządzeniu funkcjonowały do 31 grudnia 1936 roku.
Prace nad kodeksem ruszyły w 1928 roku i zakończyły się 5 czerwca 1934 roku. Następnie projekt udostępniono i po przeprowadzeniu szerokich konsultacji w wojskowym środowisku prawniczym został przedłożony Radzie Ministrów. Kodeks wprowadzono Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 września 1936 roku () i wszedł w życie 1 stycznia 1937 roku. Przestał obowiązywać de facto po klęsce wojsk polskich po kampanii wrześniowej 1939 roku i formalnie został zastąpiony dekretem z 23 czerwca 1945 roku wprowadzającym nowy kodeks wojskowego postępowania karnego (). Kodeks z 1936 roku był dziełem praktyków i tworzony z myślą o praktykach. Wykorzystano również materiały Komisji Kodyfikacyjnej Rzeczypospolitej Polskiej oraz dorobek doktryny w postaci prac autorstwa prof. Stefana Glasera, profesora Aleksandra Mogilnickiego prof. Emila Stanisława Rappaporta i prof. Władysława Woltera. Korzystano również z orzecznictwa Sądu Najwyższego.