Następnie został awansowany na stopień porucznika rezerwy piechoty z dniem 1 maja 1917. W 1918 był oficerem rezerwowym c. k. 24 batalionu saperów. Pod koniec wojny, po czterech latach służby na froncie, został przydzielony do batalionu w Przemyślu. Służbę w wojsku austriackim kończył w stopniu porucznika rezerwy saperów.
Obrona Przemyśla Z polecenia wydanego w maju 1918 przez Kazimierza Świtalskiego (także sanoczanina) tworzył wśród polskich żołnierzy przemyskich c. k. jednostek wojskowych struktury Polskiej Organizacji Wojskowej (np. służących w szeregach c. k. 45 pułku piechoty). Szefował komórce POW „Wolność” w przemyskim batalionie zapasowym saperów. Na skutek zeznania feldfebla (sierżanta) Leopolda Mżika został aresztowany na początku października 1918 za przynależność do POW i tworzenie struktur tej organizacji wśród wojskowych. Był osadzony w więzieniu wojskowym na Garbarzach, gdzie został odwiedzony przez rodziców, wówczas nadal mieszkających w Sanoku. W czasie przejmowania władzy w Przemyślu przez Polaków 3 listopada 1918 został odbity z więzienia przez swoich towarzyszy saperów (według wspomnień ks. Józefa Panasia por. Kazubski uczestniczył już 1 listopada w rozbrajaniu wojsk austriackich). 4 listopada z rozkazu Komendy Miasta odebrał dowództwo wart c. k.