Bronisław Biegeleisen-Żelazowski (ur. 3 maja 1881 we Lwowie, zm. 31 maja 1963 w Warszawie) – polski psycholog, inżynier, profesor Politechniki Lwowskiej, Politechniki Warszawskiej, Uniwersytetu Warszawskiego i Uniwersytetu Łódzkiego, współtwórca psychologii pracy w Polsce.

Życiorys Był synem Henryka Biegeleisena i Anny Debory z domu Lindenbaum, oraz bratem Leona BiegeleisenaBrożek A, Jadacki J. Encyklopedia Szkoły Lwowsko-Warszawskiej. Tom I. Lublin, 2025: 51--55.

W 1903 ukończył studia inżynierskie w c. k. Szkole Politechnicznej we Lwowie, gdzie w 1906 został docentem. 1909 na Politechnice Berlińskiej uzyskał habilitację. W 1914 był zatrudniony w Dyrekcji miejskiego zakładu wodociągowego we Lwowie. Obowiązki zawodowe łączył z pracą naukową w c. k. Szkole Politechnicznej, jako doktor nauk technicznych i docent prywatny ogrzewania i wentylacji oraz społeczną jako zastępca skarbnika Krajowego Związku Zdrojowisk i Uzdrowisk we Lwowie.

W 1920 założył w Krakowie Instytut Psychotechniczny. Na Uniwersytecie Poznańskim w 1936 otrzymał stopień naukowy doktora w zakresie filozofii. W latach 30. był kierownikiem Miejskiego Biura Organizacji Pracy w Krakowie.